Η Μεσόγειος είναι η δεύτερη ταχύτερα θερμαινόμενη περιοχή του πλανήτη, μετά την Αρκτική. Θερμαίνεται περίπου 20% γρηγορότερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ξηρασίες, πλημμύρες, πυρκαγιές, άνοδος της στάθμης της θάλασσας, ερημοποίηση και ξενικά είδη ψαριών μεταμορφώνουν ραγδαία την περιοχή, τα οικοσυστήματα και τις ζωές των ανθρώπων.

Το Inferno καταγράφει αυτή τη μεταμόρφωση σε επτά μεσογειακές χώρες. Ένας νομάδας στο Μαρόκο, ένας Κύπριος ψαράς, ένας κτηνοτρόφος απ’ την Ελλάδα, ένας Αιγύπτιος αγρότης, ένας Ισπανός καλλιεργητής μάγκο και πολλοί άλλοι, συνθέτουν την μεγάλη εικόνα, το πως οι τοπικές καταστροφές αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης, αλληλένδετης κρίσης που επηρεάζει το παρόν και το μέλλον 500 εκατομμυρίων ανθρώπων της περιοχής.

Επιστημονικά τεκμηριωμένο και βαθιά ανθρώπινο, το Inferno δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ για ακραία καιρικά φαινόμενα. Μέσα από τις ιστορίες των πρωταγωνιστών του, ιστορίες απώλειας αλλά και αντοχής, η ταινία εξετάζει τις βαθύτερες αιτίες της κρίσης θέτοντας καίρια ερωτήματα για το δόγμα της αέναης ανάπτυξης, που έχτισε τον σύγχρονο κόσμο και σήμερα σπρώχνει τη φύση στα όριά της. Μέσα από δυνατές εικόνες, αναλύσεις ειδικών και χαρακτηριστικές στιγμές γυμνής ανθρώπινης αλαζονείας, διερευνά αν οι περίφημες «στρατηγικές προσαρμογής» αρκούν, ή αν αποτελούν απλώς κενές λέξεις, ένα πρόχειρο επίθεμα σε μια συστημική πληγή που αιμορραγεί από παντού.

Το Inferno κάνει χειροπιαστό αυτό για το οποίο οι επιστήμονες προειδοποιούν εδώ και καιρό: η κλιματική κρίση είναι ήδη εδώ, εξελίσσεται ταχύτερα απ’ όσο πολλοί φαντάζονταν και ό,τι επιλέξουμε σήμερα θα κρίνει αν η ζημιά που έχουμε προκαλέσει μπορεί ακόμη να περιοριστεί.